15 oktober 2014 Dag van de witte stok

Lees voor met webReader

De kinderen van de vrije basisschool College van Veurne hebben een groot hart voor blinde en slechtziende mensen. Daarom brengen ze een bezoekje aan Vrienden der Blinden op de markt te Veurne.En ze hebben een verrassing: een zak met dopjes die ze zelf gespaard hebben. Als toemaatje krijgt Vrienden der Blinden nog een hele map met prachtige tekeningen. Niet alleen de kinderen waren opgetogen. Ook de bezoekers van de wekelijkse markt vonden het een leuk initiatief.

De geschiedenis van de witte stok vind je hier.

.

Print Friendly
Geplaatst in Evenementen, Prikbord | Getagged | Een reactie plaatsen

20 september 2014 : Puppydag voor de pleeggezinnen

Lees voor met webReader

Onze puppy’s worden stilaan groot en zitten volop in hun socialiseringsfase. Niet alleen de pleeggezinnen vragen zich af of alles verloopt zoals het hoort, ook de instructeurs zijn benieuwd naar de evolutie van hun toekomstige pupillen. Dus wordt er af en toe een puppydag door Mieke en Ellen georganiseerd.

Op 20 september was het weer zover. Plaats van de afspraak: Bezoekerscentrum De nachtegaal te De Panne, midden in het natuurgebied het Calmeynbos. Honden zijn er normaal gezien niet toegelaten, maar voor onze blindengeleidenhonden in spé is er geen probleem. Blindengeleidenhonden hebben immers overal vrije toegang. Bovendien hebben Nouki, Nestor, Norma, Nabo en Nuna hun vestje aan dat hen kenmerkt als hondjes in opleiding. Ook de kleine Nugget, uit ons kweekprogramma is aanwezig, over haar meer in een speciaal artikel.

Grote broer Darco, volledig afgestudeerd en met instructeur Michelle, kijkt bedaard naar het kleine, speelse grut dat precies nog niet weet dat er ook nu al gewerkt moet worden. Hij is er om het goede voorbeeld te geven. Het nut ervan blijkt vooral wanneer er trappen bij te pas komen, grote griezelige doorkijkdingen en bovendien nog in een spiraal! Brr, sommige puppy’s hebben er helemaal geen zin in. Gelukkig weten Jonas en Charlotte hen met de nodige overredingskracht (lees: een duwtje en een snoepje) uiteindelijk te overtuigen.

Na de middagpauze waarin iedereen met zijn vragen terecht kan, gaat het naar het station. Jonas demonstreert er hoe Darco zijn baasje veilig de trappen af loodst naar de voetgangerstunnel en hoe je veilig in en uit de trein stapt. Ten slotte wordt ook de tram een oefenterrein, trappen alom…. Maar labradors werken graag en deze puppy’s zijn geen uitzondering.

Een laatste belangrijke tip van het instructeursteam: wanneer een puppy zijn vestje aan heeft, is ook hij aan het werk. Belonen van goed gedrag mag steeds, maar geen geknuffel en gespeel vooral niet met vreemden.

Print Friendly
Geplaatst in Pleeggezinnen, Prikbord | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Een gedicht: De blindengeleidehond

Lees voor met webReader

De blindengeleidehond

Fier loopt de hond in een gareel
Luisterend naar wat ik beveel
Gewapend met witte stok
Tegen de stoep, tok tok tok

De hond loopt dicht tegen mij aan
Hij mag geen hindernissen overslaan
Niet kijken naar hondenmaten
die lonken in de straten

Hond en ik, een duo, speciaal
We spreken dezelfde taal
De hond vervangt mijn zicht
En doet met plezier zijn plicht

Een dikke knuffel, een zoen op zijn snoet
Maakt de hond zijn dagje goed
Vrienden ,heel apart
Mijn leven kreeg zo een nieuwe start

Lutwine De Cocker

Print Friendly
Geplaatst in poëzie | 3 Reacties

Uit het dagboek van Nell – 8 oktober 2014: bezoek aan het M HKA

Lees voor met webReader

Nell bracht vandaag een bezoek aan het Panamarenko Universum in het M HKA (Museum Hedendaagse Kunst Antwerpen).  Een frisse tentoonstelling die men aan iedereen kan aanbevelen.

Zowel voor Nell als voor het baasje een boeiende ervaring. Voor Nell was het allemaal nieuw: het sas bij de inkom, de grote ruimten, de vreemde akoestiek, de linoleumvloer waarop de pootjes uitglijden,…  Ze was onder de indruk.  Het baasje ook maar om andere redenen.

Hond tevreden, baasje tevreden. Wat wil je nog meer? En toch hebben we nog een wens. De aanwezigheid van Nell in het museum had bij de zaalwachters het effect van “Nu descendant un escalier” van Marcel Duchamp uit 1912. Verwonderd, geamuseerd, bij wijlen achterdochtig. Nell en baasje waren nochtans met hun jasje duidelijk herkenbaar. Op het jasje van de baas in grote letters Vrienden der Blinden – Instructeur.

We bekijken het positief.  Een blindengeleidehond in een museum is nog altijd wennen. In Vlaanderen is dat nochtans mooi geregeld met  een decreet op de toegankelijkheid van openbare ruimten voor assistentiehonden (waar Nederland jaloers op is, nota bene). Maar decreten zijn niet alles. Het zal nog een tijdje duren vooraleer assistentiehonden in de publieke ruimte volledig geïntegreerd zijn. Dat stelt ook het VN-Comité voor de Rechten van Personen met een Handicap vast. In haar pas verschenen rapport van 3 oktober ll. vraagt het Comité dat België werk maakt van de aanbevelingen van de VN en een globaal plan voor inclusie opneemt in de beleidsnota’s 2014-2019. (zie artikel DS)

bijlage: toegankelijkheidsdecreet

Print Friendly
Geplaatst in Evenementen, Pleeggezinnen, Prikbord | Getagged | Een reactie plaatsen

Uit het dagboek van Nell – 2 oktober 2014: een evacuatieoefening

Lees voor met webReader

Vandaag mocht Nell (7 m)  als figurant deelnemen aan een militaire evacuatieoefening op de vliegbasis van Koksijde. Ze was niet alleen. Ook Hilaire en zijn geleidehond Zita waren van de partij samen met een twintigtal andere “Belgische onderdanen” die ijlings dienden gerepatrieerd worden uit een ver oorlogsgebied. Na ontzet te zijn door onze para’s werden we ondergebracht  in een “safety area” nabij een vlieghaven. Daar werden we gescreened om vervolgens overgevlogen te worden met een C-130  naar ons thuisland België. Dat was het scenario.

Om praktische redenen bleef de oefening beperkt tot de screening in de safety area.  Lijkt eenvoudig maar dat was het niet. Eentje moest een handwapen meesmokkelen, een ander was de “agressieveling” van dienst, een koppel probeerde illegaal de schoonmoeder aan boord te krijgen. Hilaire speelde gewoon zichzelf en kon niet zonder zijn geleidehond. En Nell? Zij was “een straathond” die door baasje Luc niet kon achtergelaten worden.

Om een lang verhaal kort te maken: Nell mocht terug naar België. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. In een wereld van internationale afspraken, veiligheidsvoorschriften, gezondheidsregels en andere procedures is een straathond van geen tel. Baasje Luc bleef niet anders over dan zijn joker in te zetten: in extreme situaties moeten reglementen het afleggen tegen menselijkheid. Ten slotte was het toch een “humanitaire operatie”, of niet?  Hart voor hard!

En zo werden Zita en Nell op het nippertje toch niet gescheiden. De geleidehond en de straathond kregen de nationale driekleur omgord waarmee ze het vliegtuig konden betreden dat hen zou repatriëren. Elk met zijn “ration de combat individuelle rechauffable“.

Ook voor Nell was het een prima oefening. Dankzij de mannen en vrouwen van het 29ste bataljon Logistiek. “Excellent Teamwork”, jongens!

Print Friendly
Geplaatst in Evenementen, Pleeggezinnen, Prikbord | Getagged | Een reactie plaatsen